Strand-PR

Mijn eerste ervaring met PR was halverwege de jaren negentig. Ik werd toen gevraagd door Jules Farber, meesternetwerker en uitvinder van de zogenaamde “fluistercampagne”, om een relatie van hem uit de brand te helpen. Deze had namelijk in Korea een miljoen(!) stuks van het “Scatch Summer Pack” op de kop weten te tikken. Dit strandspeelgoed (zelfs in de jaren negentig te oubollig voor woorden: wanten en ballen van klitteband om mee over te gooien) moest zo snel mogelijk in de Nederlandse winkels liggen. En eigenlijk verwachtte hij binnen een paar weken uitverkocht te zijn.

Terwijl ik Jules Farber stilletjes vervloekte dat hij die opdracht had aangenomen en hem iets luider vervloekte omdat ik ervoor moest opdraaien, ging ik aan de slag. Een lastige klus, maar we hadden geluk. Ten eerste was het de eerste dag van een officiële hittegolf. Ten tweede was het zwaar komkommertijd. Ik stuurde een persbericht naar De Telegraaf en het AD, waarin ik gewag maakte van een nieuwe trend: overal waar je kwam, of het nu in de gemeentelijke zwembaden, op het strand of gewoon op straat was, zag je kinderen met het Scatch Summer Pack spelen. Het was een genot om te zien dat kinderen weer buiten konden spelen in plaats van binnen te hangen en hun ouders lastig te vallen met hun vetzucht. Enzovoort. Nadat ik het bericht had gefaxt belde ik Han Peekel om te vragen of hij in zijn kinderprogramma “Wordt Vervolgd” een paar koters met het Scatch Summer Pack kon laten spelen. Dat was geen probleem.

De volgende ochtend stond in zowel De Telegraaf als het AD een artikel van een derde pagina over het razende succes van het Scatch Summer Pack. Beide kranten hadden gewoon mijn persbericht integraal overgenomen en er zelf een kop boven verzonnen. Aan het eind van de middag werd ik door de klant gebeld dat ik kon stoppen. Hij was benaderd door een landelijke supermarktketen en die had de hele handel van hem gekocht. Klant tevreden en ik tevreden, want ik kon naar het strand. Om daar vreselijk geïrriteerd te raken van al die kinderen die met klittebandballen aan het overgooien waren.

Anno 2011 zou ik het nooit meer zo aanpakken. Waarom niet? Ten eerste omdat je nooit onwaarheden mag verkondigen – al mag je de waarheid natuurlijk wel op een creatieve wijze brengen. En ten tweede omdat het medialandschap volledig is gewijzigd. Sociale media zijn minstens zo belangrijk als kranten, radio en televisie geworden. Dat vereist een geheel andere aanpak. Maar als herinnering, zeker als ik met mijn iPhone de tweets over mijn klanten volg, staat het Scatch Summer Pack garant voor een brede glimlach.

Laat wat van je horen

*